DE ISLAMISERING VAN ONZE CULTUUR PDF

Alle productspecificaties Pim Fortuyn "Wilhelmus Simon Petrus Pim Fortuyn officieel Fortuijn[1] Driehuis, 19 februari — Hilversum, 6 mei was een Nederlandse politicus, socioloog, auteur en columnist. Fortuyn promoveerde in de sociale wetenschappen en was van tot bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Hij was actief lid van de PvdA tot en was later VVD-lid, maar werd bekend als lijsttrekker van eerst Leefbaar Nederland en daarna zijn eigen Lijst Pim Fortuyn in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van Fortuyn werd in mei door Volkert van der Graaf vermoord op het Media Park te Hilversum, negen dagen voor een voorspelde grote zege van de LPF bij de verkiezingen.

Author:Motilar Tull
Country:Bulgaria
Language:English (Spanish)
Genre:Career
Published (Last):18 May 2012
Pages:103
PDF File Size:14.85 Mb
ePub File Size:9.32 Mb
ISBN:793-4-82445-153-5
Downloads:64856
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Voodoobei



Recensie door Tjerk W. De EO had dat met het programma Gelijk om middernacht al voortijdig begrepen, en organiseerde een discussie tussen Abdullah Haselhoef en Pim Fortuyn. Karakter Opvallend aan deze heruitgave is, naast de bijdrage vanuit Islamitische hoek, dat het boek een beeld geeft van de verschillende stijlen die Fortuyn machtig is, namelijk een nogal krasse spreekstijl en een meer genuanceerde schrijfstijl. Een en ander komt nogal pamfletterig over. De rest van het boek schetst een heel ander beeld.

Op een enkele, duidelijk recent en haastig toegevoegde zin na schetst het boek een beredeneerd en genuanceerd beeld van de sitatie waarin Nederlandse arbeiders van allochtone komaf zij het eerste, tweede of derde generatie zich bevinden. Werkloosheid, uitzichtloosheid, minderwaardigheidsgevoelens, cultuurverwarring, generatieconflicten; als socioloog is Fortuyn een prima essayist, en doet hij zeker geen onrecht aan de mensen over wie hij het heeft.

Het werk heeft een populair- wetenschappelijk karakter, maar is al met al vrij genuanceerd. Inhoud Fortuyn laat zien hoe de normen en waarden die typerend zijn voor maatschappijen in landen waar de fundamentalistische Islam een dominante ideologische positie heeft, haaks staan op de waarden en normen van de moderne Westerse samenleving.

Extremistische groeperingen die de Sjaria islamitische wetgeving op willen leggen aan elke maatschappij voldoen aan dit beeld, maar ook de nationaal-socialistische partij en de Franse Revolutionairen van Jammer is dat Fortuyn dit fundamentalisme meent te kunnen illustreren aan de hand van de geschiedenis van het Christendom in het Westen, met voorbeelden als de Inquisitie en Calvijn. De werkelijkheid die Fortuyn schetst, als zou de politieke werkelijkheid in Europa eeuwenlang gedomineerd zijn door de Kerk, is te simpel.

De kerkelijke rechtbanken van de middeleeuwen hadden de overheden nodig om vonnissen om te zetten in de werkelijkheid, en die overheden werkten alleen mee als dat in hun voordeel was. Kortom, veeleer was het zo dat de Kerk ideologisch legitimeerde dat de overheid subversieve elementen elimineerde, dan andersom.

Dat Calvijn niet opkeek van een doodvonnis meer of minder is waar, maar dat deed niemand in zijn tijd. Worgen, radbraken, ophangen, en onthoofden vulden de Jerry Springer-openluchtshows van hun tijd. Terecht merkt Fortuyn op dat - hoewel niet elke vorm van Islam gelijk te stellen is aan de fundamentalistische interpretatie daarvan - een groot verschil tussen de meeste christelijke kerken en de Islam, is dat de kerken de seculiere staat erkennen.

Fortuyn trekt vooral ten strijde tegen het cultuurrelativisme: de Nederlander moet zich terdege bewust zijn van de verworvenheden van de moderne Westerse samenleving met de nadruk op het individu, en deze verworvenheden ook ideologisch willen verdedigen. Fortuyn ziet de vrijheid die hier uit voortvloeit als een schaars en kostbaar goed, dat het verdedigen waard is.

Liefst verbaal, maar indien nodig met andere middelen. Hij beschrijft hierop de geschiedenis van de verhouding tussen Kerk en staat, is aanzienlijk genuanceerder over de rol van de Kerk, hoewel hij deze vanuit de optiek van het rooms-katholieke machtsapparaat blijft bezien. Vanuit deze geschiedsschets tot het verval van de zuilen in Nederland komt Fortuyn tot de conclusie dat deze scheiding tussen Kerk en staat een kernwaarde van de Nederlandse cultuur is, waar de islamitische levensbeschouwing het moeilijk mee blijkt te hebben.

Wat bij Fortuyn mist is antwoord op de vraag hoe religie juist levensbeschouwelijk inspirerend zou kunnen werken op de politiek, die haar normen en waarden immers niet zelf kan genereren, maar die elders vandaan zal moeten halen. Sekse en seksualiteit Het tweede thema betreft de verhouding tussen de seksen en de omgang met de seksualiteit.

Seksualiteit werd niet in de eerste plaats als een plezier beleeft, maar als een mannelijke drive en een vrouwelijke plicht, om zo voor nageslacht te zorgen. Met de pil en de acceptatie van abortus veranderde dat. De vrouw kon zelf bepalen wanneer zij een kind wilde dragen en grootbrengen. De arbeidsmarkt lag nu voor haar open. Seksualiteit werd steeds meer als een vorm van genot ervaren, en dit heeft ook zijn invloed gehad op de acceptatie van homoseksuelen en homoseksualiteit.

Fortuyn geeft uit eerste hand een beeld hoe de cultuur twintig, dertig jaar geleden omging met homoseksualiteit. Ook geeft Fortuyn in kort bestek een beeld van de tweede feministische golf, zonder ook de irrationele aspecten van het feminisme uit die tijd te verbloemen.

Inmiddels zijn vrouwen in alle opzichten gelijkwaardig aan de man, en hoeven ze slechts de kansen te pakken die voor het grijpen liggen, de laatste opstakels van mannelijk chauvinisme nemend. In schril contrast met dit beeld citeert Fortuyn uit het boek van de journaliste Jan Gooding The price of honor. Mohammed was zijn tijd vooruit in de vrouwenemancipatie, zegt Fortyn, maar de meeste Islamitische landen kennen zo hun eigen culturele interpretatie, waarin de vrouw niet meer dan een voetveeg is.

Hij haalt Pakistan aan, waar een aangerande vrouw zich bij de rechter moet verdedigen voor haar verloren eer, zelf veroordeeld wordt, in de gevangenis grote kans loopt ook nog verkracht te worden en vervolgens kan er op kan rekenen verstoten te zijn door haar familie.

Het steekt Fortuyn dat er in door de diverse ministers van Ontwikkelingssamenwerking geen aandacht is voor de belabberde positie van de vrouw in nogal wat ontwikklingslanden, en het steekt hem nog meer dat vrouwen die zich op de tweede feministische golf, of door te gaan studeren als allochtone vrouw niet bekommeren om de beperkte positie van vrouwen in Nederlandse achterstandswijken.

Ook homoseksuelen hebben het in de Islam niet makkelijk. Dit gaat Fortuyn - begrijpelijkerwijs - zozeer aan het hart, dat hij zich zelfs waagt aan een theologische discussie met Leen van Dijke en El-Moumni. Fortuyn zou er op dat punt goed aan doen de theologie aan de theologen overlaten, en zich met sociologische analyses bezig te houden. Die dominante positie zal ter discussie moeten komen ten gunste van vrouwen en homoseksuelen. Wederom met het debat als wapen.

Vraag is natuurlijk of dit cultuurdebat een verstandige wijze is van omgaan met een diepgaand verschil van inzicht. De geschiedenis leert dat grote groepen christenen zich door de moderne cultuur in het defensief gedrukt voelen.

Zou dit bij moslims ook niet het geval kunnen zijn? Bovendien is er ook reden voor kritiek op de individualistische Nederlandse samenleving. Met alle alternatieve keuzen en levensverbintenissen is het leven er niet gemakkelijker op geworden en komt het gezin behoorlijk onder druk te staan van individuele keuzen.

Het is begrijpelijk dat dit voor moslims bedreigend overkomt. Jongeren en ouders Fortuyns derde thema is dat van de verschillen tussen jongeren en hun ouders. Nederland heeft een kentering doorgemaakt van een cultuur waarin de vader alles voor het zeggen had naar een cultuur waarin gezinnen een onderhandelingsstructuur kennen. Dit heeft over het algemeen goede kanten, hoewel Fortuyn ook wel oog heeft voor het egocentrisme dat kinderen hiermee kan worden aangeleerd.

In veel islamitische gezinnen staat de huishouding echter nog onder het hoofd van vader. Hij is de baas. Dit levert voor tieners en jonge mannen uit deze gezinnen een probleem op, omdat de Nederlandse cultuur niet wordt beheerst door de instituties die de macht van hun vader bevestigen.

Dit levert voor veel Islamitische jongeren een gespleten beleving van de maatschappelijke werkelijkheid: Thuis is er een bevelsstructuur, in de samenleving een onderhandelingsstructuur. Dit is volgens Fortuyn een belangrijk component van de problematiek rond criminele jongeren van allochtone afkomst. Daar komt nog bij dat veel van deze jongeren opgroeien in een achterstandswijk en ook educatief achterliggen op de rest.

Zij komen in de samenleving niet mee. Op het punt dat zij zich realiseren iets te moeten maken van hun leven, heeft met name het criminele circuit de armen wijd open. Maar ook het fundamentalistische circuit. De Nederlandse verzorgingssamenleving bedekt de armoedeproblematiek wel wat, maar neemt deze niet weg. In dit hoofdstuk blijkt het beste Fortuyns vermogen om de sociale achtergronden te analyseren, en bepaalde sociale fenomenen, zoals Marrokaanse randgroepjongeren, in het licht te zetten van maatschappelijke achtergronden.

Wat er verder mis is met Nederland Aan de collectieve versus de individuele verantwoordelijkheid heeft Fortuyn geen eigen hoofdstuk gewijd, terwijl dit eigenlijk zijn eerste punt was.

Het komt zo af en toe wel ter sprake in andere hoofdstukken. Jammer, want hier ligt een van de belangrijke punten van verschil in de Islamitische en Nederlandse cultuur. Wel meet Fortuyn nog breed uit over het beeld dat de Nederlandse achterstandswijken geven van de problematiek van de Nederlandse samenleving en wat er mis is met het asielbeleid.

Overigens is het boek voor wie Paars en poldermodel meer dan zat is om te smullen, want Fortuyn laat niet af tiraden af te steken tegen de verzorgingsstaat, Melkertbanen, zetelplakkerij en wat er nog meer mis is in Nederland.

Fortuyn eindigt met een pleidooi voor een herbeleving van de Nederlandse identiteit. Fortuyn ziet in de onderdrukking van zulke gevoelens juist de weg naar nationalisme. De angst die globalisme en de Coca-Cola cultuur oproept kan alleen tegengegaan worden door waardering voor de eigenheid, zodat men frustraties niet afreageert op buitenlanders.

De reactie Voormalige troetel-imam Abdullah Haselhoef reageert kritisch op Fortuyn. Eigenlijk niet zozeer op Fortuyn zelf, maar meer op vooroordelen die er in het Westen over de Islam leven, naar aanleiding van de gedragswijze van moslims. De Westerse samenlevingen hebben zowel Aristoteles als algebra aan de arabische te danken, houden bovendien de Islamitische samenlevingen systematisch armoedig.

Maar om de Islam te identificeren met fundamentalisme is dan te kort door de bocht. Dit is het sterkste deel van Haselhoefs betoog. Voor het overige haalt hij vooral het leven van de profeet en de Koran aan, om te laten zien hoe verlicht de godsdienst ideologisch gesproken is inzake democratie, vrouwen, seksualiteit, en kinderen wel is. Deze maakt wel degelijk een onderscheid tussen de Islam als religie wat er werkelijk in de Koran staat, wat de profeet werkelijk gezegd heeft en de verschillende hedendaagse culturele interpretaties daarvan, zoals de fundamentalistische.

Haselhoef valt bovendien nogal eens christenen aan om zelf buiten schot te blijven. Is de SGP niet net zo goed theocratisch? Hebben christelijke partijen niet jarenlang abortus- en euthanasiewetgeving tegengehouden?

Suggesties die geen recht doen aan de werkelijkheid. De SGP-achterban plaatst geen bommen, ook niet bij abortusartsen. En van het CDA moet gezegd worden dat zij abortus- en euthanasiewetgeving eerder in goede banen heeft geprobeerd te leiden, dan dat zij die getraineerd heeft.

De waardering In dit zeer lezenswaardige boekje van Fortuyn overheersen de sterke kanten toch duidelijk boven de zwakke. Kortom: een aanrader voor zowel fans als critici van ex-professor Pim. Het is geenszins de bedoeling van de stichting of van de evtl. De inhoud van de artikelen, recensies, enz. Dit geldt ook voor de keuze van links naar andere sites, of links naar offsite artikelen.

BBMP BUILDING BYE LAWS 2011 PDF

De Islamisering van onze Cultuur

Kazijas : Pim Fortuyn: Books, Biography, Blogs, Audiobooks, Kindle Hier en daar klopt niet alles en zij niet alle oplossingen mogelijk, maar over het algemeen heeft hij gelijk. Fortuyn geeft praktische voorbeelden van zijn aanpak. Daarnaast komt Fortuyn met verfrissende heldere oplossingen voor de huidige problemen in ons land. Sweetlake, NL 3 juni Het is dat dat onze culturele weerbaarheid kapotmaakt, het is daarom dat immigratie hier een probleem is.

TEKKEN TAG TOURNAMENT 2 PRIMA OFFICIAL GAME GUIDE PDF

DE ISLAMISERING VAN ONZE CULTUUR PDF

Recensie door Tjerk W. De EO had dat met het programma Gelijk om middernacht al voortijdig begrepen, en organiseerde een discussie tussen Abdullah Haselhoef en Pim Fortuyn. Karakter Opvallend aan deze heruitgave is, naast de bijdrage vanuit Islamitische hoek, dat het boek een beeld geeft van de verschillende stijlen die Fortuyn machtig is, namelijk een nogal krasse spreekstijl en een meer genuanceerde schrijfstijl. Een en ander komt nogal pamfletterig over. De rest van het boek schetst een heel ander beeld. Op een enkele, duidelijk recent en haastig toegevoegde zin na schetst het boek een beredeneerd en genuanceerd beeld van de sitatie waarin Nederlandse arbeiders van allochtone komaf zij het eerste, tweede of derde generatie zich bevinden. Werkloosheid, uitzichtloosheid, minderwaardigheidsgevoelens, cultuurverwarring, generatieconflicten; als socioloog is Fortuyn een prima essayist, en doet hij zeker geen onrecht aan de mensen over wie hij het heeft.

7474N DATASHEET PDF

Join Kobo & start eReading today

.

Related Articles